Από το «Αγία Σοφία» στο «Έλενα»: Ένα σπίτι για τους γονείς που δεν μπορούν να φύγουν από το νοσοκομείο
Υπάρχει μια στιγμή που καμία μητέρα δεν έχει φανταστεί όταν περιμένει να φέρει στον κόσμο το παιδί της. Να έρθει η ώρα να φύγει από το μαιευτήριο, αλλά το μωρό της να πρέπει να μείνει πίσω. Σε μια θερμοκοιτίδα, σε μια μονάδα νοσηλείας, κάτω από τη φροντίδα γιατρών και νοσηλευτών. Κι εκείνη να βρίσκεται αντιμέτωπη με μια αγωνία που δεν χωρά σε καμία βαλίτσα: Πότε θα μπορέσει να το πάρει αγκαλιά και να επιστρέψουν μαζί στο σπίτι;
Για αυτές τις οικογένειες, ένα κρεβάτι κοντά στο νοσοκομείο δεν είναι απλώς μια πρακτική διευκόλυνση. Είναι η δυνατότητα να μη χρειάζεται να διαλέξουν ανάμεσα στην εξάντληση και στην ανάγκη να βρίσκονται δίπλα στο παιδί τους. Να μπορούν να κοιμηθούν λίγες ώρες, να φάνε ένα ζεστό γεύμα, να κάνουν ένα μπάνιο και να επιστρέψουν κοντά του. Να κρατήσουν κάτι από την καθημερινότητά τους όρθιο, την ώρα που όλα μοιάζουν αβέβαια.
Αυτή την ανάγκη επιχειρούν να καλύψουν οι Στέγες Γονέων Ronald McDonald House. Η πρώτη, στο Νοσοκομείο Παίδων «Η Αγία Σοφία», υποστήριξε μέσα στους πρώτους 18 μήνες λειτουργίας της 592 οικογένειες, προσφέροντας 1.522 διανυκτερεύσεις, σχεδόν 24.000 γεύματα και περίπου 6.000 ημερήσιες επισκέψεις. Πίσω από αυτούς τους αριθμούς βρίσκονται γονείς που αναγκάστηκαν να αφήσουν το σπίτι, τη δουλειά και την υπόλοιπη ζωή τους για να σταθούν δίπλα σε ένα παιδί που νοσηλεύεται.
Με τη δεύτερη Στέγη να λειτουργεί πλέον στο Μαιευτήριο «Έλενα Βενιζέλου», η συζήτηση αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία. Γιατί ποιος φροντίζει τους γονείς όταν όλη η προσοχή (και δικαιολογημένα) είναι στραμμένη στο άρρωστο παιδί; Πόσο μεγάλη είναι η ανάγκη για τέτοιους χώρους στην Ελλάδα; Και γιατί χρειάζεται η παρέμβαση ενός μη κερδοσκοπικού οργανισμού για να μπορεί μια οικογένεια να παραμένει κοντά στο παιδί της;
Ο κ. Ιωάννης Αποστολόπουλος, Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου της Ronald McDonald House Charities Ελλάς, μιλά στο Newsbeast για τις οικογένειες πίσω από τους αριθμούς, τη δημιουργία της νέας Στέγης, τη σχέση με το δημόσιο σύστημα υγείας και το όραμα να επεκταθεί αυτή η υποστήριξη πέρα από την Αθήνα.
Περιγράφει, δε, με μια φράση τι σημαίνει πραγματικά η φροντίδα σε τέτοιες στιγμές: «Η πολυτέλεια εδώ είναι η αξιοπρέπεια».
Λέμε “Στέγη Γονέων”, αλλά στην πραγματικότητα δεν προσφέρετε απλώς ένα κρεβάτι. Τι συμβαίνει σε έναν γονιό όταν για ημέρες ή εβδομάδες η ζωή του περιορίζεται σε έναν διάδρομο νοσοκομείου και στην ερώτηση “θα γίνει καλά το παιδί μου;”
Όταν ένα παιδί νοσηλεύεται, στην πραγματικότητα δοκιμάζεται ολόκληρη η οικογένεια. Ο γονιός βρίσκεται μέσα σε μια κατάσταση αγωνίας, αβεβαιότητας και εξάντλησης, πολλές φορές για ημέρες ή και εβδομάδες. Γι’ αυτό η Στέγη Γονέων δεν είναι απλώς ένα κρεβάτι. Είναι ένας ασφαλής χώρος όπου ο γονιός μπορεί να κοιμηθεί, να φάει, να κάνει ένα μπάνιο, να πλύνει τα ρούχα του, να ηρεμήσει για λίγο και, κυρίως, να παραμείνει κοντά στο παιδί του. Είναι όμως και ένας χώρος που προσφέρει κάτι εξίσου πολύτιμο: αισιοδοξία. Την αίσθηση ότι, ακόμη και μέσα σε μια τόσο δύσκολη περίοδο, η οικογένεια δεν είναι μόνη, υπάρχει κάποιος δίπλα της και υπάρχει χώρος για ελπίδα, δύναμη και μια στιγμή κανονικότητας.
Τι χρειάζεται περισσότερο αυτός ο άνθρωπος εκείνη τη στιγμή; Στέγη, πρακτική βοήθεια ή την αίσθηση ότι κάποιος τον κρατά όρθιο;
Χρειάζεται όλα αυτά μαζί. Χρειάζεται έναν χώρο, πρακτική υποστήριξη, ανθρώπινη φροντίδα και την αίσθηση ότι δεν είναι μόνος του. Γιατί όταν ένας γονιός αισθάνεται ότι κάποιος τον στηρίζει, μπορεί και ο ίδιος να σταθεί καλύτερα δίπλα στο παιδί του.
Η πρώτη Στέγη στο «Αγία Σοφία» μέσα σε 18 μήνες υποστήριξε 592 οικογένειες, με 1.522 διανυκτερεύσεις, σχεδόν 24.000 γεύματα και περίπου 6.000 ημερήσιες επισκέψεις. Όταν βλέπετε τέτοιους αριθμούς, αισθάνεστε περηφάνια ή σας προβληματίζει το πόσο μεγάλη ήταν τελικά η ανάγκη;
Νιώθω και τα δύο. Νιώθω τεράστια υπερηφάνεια για όσα καταφέραμε, αλλά ταυτόχρονα οι αριθμοί αυτοί μας υπενθυμίζουν κάτι πολύ σημαντικό: η ανάγκη ήταν πολύ μεγαλύτερη από όσο μπορούσαμε αρχικά να φανταστούμε. 592 οικογένειες, 1.522 διανυκτερεύσεις, σχεδόν 24.000 γεύματα και περίπου 6.000 ημερήσιες επισκέψεις δεν είναι απλώς αριθμοί. Είναι χιλιάδες στιγμές στις οποίες μια οικογένεια χρειάστηκε ένα ασφαλές μέρος, ένα γεύμα, ένα ντους, έναν άνθρωπο να τη βοηθήσει. Και ίσως αυτό είναι το σημαντικότερο αποτέλεσμα της πρώτης μας Στέγης: μας απέδειξε στην πράξη ότι αυτό που δημιουργήσαμε δεν είναι πολυτέλεια. Είναι μια αδιαπραγμάτευτη και έμφυτη ζωτική ανάγκη.
